هیچ وقت جوراب هیچ فردی را بو نکنید! اللخصوص جوراب  یک سرباز را!

هیهات از آن کفش های ساق بلند و چسبان! (استعاره از چکمه های سربازان عزیز) حتی آن بوی نامطبوع موجود در چکمه، از فرط بوی گند خودش، زبان باز می کند و با نهایت عجزش زیر لب زمزمه می کند: " پیف پیف "

دیگر بینی های ما چه زجری را متحملند!

حال فکر کنید زمانی که یک سرباز وارد خانه می شود، همه ی اجزای خانواده به صورت اسلو موشن پا به فرار می گذراند و پدر به عنوان فرمانده، دکمه ای مخصوص را فشار می دهد تا ماسک های تنفس از پنکه سقفی خانه، آویزان شوند و مادر هم با پانتومیم مخصوص، طرز استفاده از ماسک ها را به بقیه یاد می دهد. 

این روند تا جایی ادامه دارد که فرد مذکور، پایش را شست و شو داده و با اسپری، چند عدد پیس پیس در فضای خانه زده!


+با مقدار زیادی اغراق تقدیم به سربازان -از جمله برادرم- ! :)